فی شجون حره جر الکلام

گر دو حرف صدق گویی ای فلان

گفت تیره در تبع گردد روان

این نخواندی کالکلام ای مستهام

هین مشو شارع در آن حرف رشد

که سخن زو مر سخن را می کشد

نیست در ضبطت چو بگشادی دهان