این همه چون و چگونه چون زبد

عاشقان چون برگها لرزان شده

خنده او گریه ها انگیخته

آب رویش آب روها ریخته

بر سر دریای بی چون می تپد

ضد و ندش نیست در ذات و عمل

زان بپوشیدند هستیها حلل