زان بپوشیدند هستیها حلل

این همه چون و چگونه چون زبد

بر سر دریای بی چون می تپد

ضد و ندش نیست در ذات و عمل

ضد ضد را بود و هستی کی دهد

بلک ازو بگریزد و بیرون جهد

ند چه بود مثل مثل نیک و بد