لیک آن ذوق تو پرسش کردنست

رنج کی ماند دمی که ذوالمنن

گویدت چونی تو ای رنجور من

ور نگوید کت نه آن فهم و فن است

آن ملیحان که طبیبان دل اند

سوی رنجوران به پرسش مایل اند

وز حذر از ننگ و از نامی کنند