خود نگردی زو مخلص روغنی

تو بر آن رنگی که اول زاده ای

یک قدم زان پیش تر ننهاده ای

هم چنان دوغی ترش در معدنی

هم خمیری خمر طینه دری

گرچه عمری در تنور آذری

چون حشیشی پا به گل بر پشته ای