حمل نبود بی ز مستی و ز لاغ

در تنت افسانه گوی نعمتی

چون زنی که بیست فرزندش بود

هر یکی حاکی حال خوش بود

بی بهاری کی شود زاینده باغ

حاملان و بچگانشان بر کنار

شد دلیل عشق بازی با بهار