مار را بگرفته چون خرزن به کف

شیر غران هیزمش را می کشید

بر سر هیزم نشسته آن سعید

تازیانه ش مار نر بود از شرف

تو یقین می دان که هر شیخی که هست

هم سواری می کند بر شیر مست

گرچه آن محسوس و این محسوس نیست