نه ز عشق رنگ و نه سودای بو

فردی ما جفتی ما نه از هواست

جان ما چون مهره در دست خداست

ناز آن ابله کشیم و صد چو او

این قدر خود درس شاگردان ماست

کر و فر ملحمه ما تا کجاست

تا کجا آنجا که جا را راه نیست