چشمه افسرده است و کرده ایست

چون عصا را مار کرد آن چست دست

گر ترا عقلیست آن نکته بس است

تو نظر داری ولیک امعانش نیست

زین همی گوید نگارنده فکر

که بکن ای بنده امعان نظر

آن نمی خواهد که آهن کوب سرد