با ملایک از هنر در بافتند

آن هنرمندان پر فن راندند

نامه اقبال و منصب خواندند

آن دو فاضل فضل خود در یافتند

ای سلیم گول واپس مانده هین

بر جه و بر کاسه حلوا نشین

پس بگفتندش که آنگه تو حریص