کان نباشد حق و صادق ای امیر

گفت دلقک با فغان و با خروش

صاحبا در خون این مسکین مکوش

بس گمان و وهم آید در ضمیر

ان بعض الظن اثم است ای وزیر

نیست استم راست خاصه بر فقیر

شه نگیرد آنک می رنجاندش