خس نگردد در دهان هرگز نهان

چون طمانینست صدق و با فروغ

دل نیارامد به گفتار دروغ

کذب چون خس باشد و دل چون دهان

تا درو باشد زبانی می زند

تا به دانش از دهان بیرون کند

خاصه که در چشم افتد خس ز باد