گفت سیماهم وجوه کردگار

لب لب جو سر برآرد یاسمین

چون ببینی بر لب جو سبزه مست

پس بدان از دور که آنجا آب هست

که بود غماز باران سبزه زار

گر ببارد شب نبیند هیچ کس

که بود در خواب هر نفس و نفس