موم گردد بهر آن مهر آهنش

این قضا را گونه گون تصریفهاست

چشم بندش یفعل الله ما یشاست

هم بداند هم نداند دل فنش

گوییی دل گویدی که میل او

چون درین شد هرچه افتد باش گو

خویش را زین هم مغفل می کند