جاده شاهست آن زین سو روان

که رسیدم نوبت ما شد تو رو

چون پسر چشم خرد را بر گشاد

زود بابا رخت بر گردون نهاد

وآن از آن سو صادران و واردان

نیک بنگر ما نشسته می رویم

می نبینی قاصد جای نویم