وقت آن شد ای شه مکتوم سیر

آن او با او بود گستاخ گو

گفت ما گشتیم چون جان بند طین

آفتاب جان توی در یوم دین

کز کرم ریشی بجنبانی به خیر

هر یکی خاصیت خود را نمود

آن هنرها جمله بدبختی فزود