کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 32

اهل دل دانند و هر گل کاو نی

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 29

    اهبطوا افکند جان را در بدن

    #
  2. 30

    تا به گل پنهان بود در عدن

    #
  3. 31

    تاجرش داند ولیکن گاو نی

    #
  4. 32

    اهل دل دانند و هر گل کاو نی

    انتخاب‌شده
  5. 33

    هر گلی که اندر دل او گوهریست

    #
  6. 34

    گوهرش غماز طین دیگریست

    #
  7. 35

    وان گلی کز رش حق نوری نیافت

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 32 از «بخش ۹۰ - قصه آنک گاو بحری گوهر کاویان از قعر دریا بر آورد شب بر ساحل دریا نهد در درخش و تاب آن می چرد بازرگان از کمین برون آید چون گاو از گوهر دورتر رفته باشد بازرگان به لجم و گل تیره گوهر را بپوشاند و بر درخت گریزد الی آخر القصه و التقریب» است.