تا سر رشته به من رویی نمود

می تند بر رشته دل دم به دم

که سر رشته به دست آورده ام

هم چو تاری شد دل و جان در شهود

خود غراب البین آمد ناگهان

بر شکار موش و بردش زان مکان

چون بر آمد بر هوا موش از غراب