کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 9

گر بدادی تشنه را بحری زلال

شاعرمولوی

اثربخش ۹۳ - داستان آن مرد کی وظیفه داشت از محتسب تبریز و وامها کرده بود بر امید آن وظیفه و او را خبر نه از وفات او حاصل از هیچ زنده ای وام او گزارده نشد الا از محتسب متوفی گزارده شد چنانک گفته اند لیس من مات فاستراح بمیت انما المیت میت الاحیاء

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

6
هر سر مویش یکی حاتم کده
#
7
حاتم ار بودی گدای او شدی
#
8
سر نهادی خاک پای او شدی
#
9
گر بدادی تشنه را بحری زلال
انتخاب‌شده
10
در کرم شرمنده بودی زان نوال
#
11
ور بکردی ذره ای را مشرقی
#
12
بودی آن در همتش نالایقی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 9 از «بخش ۹۳ - داستان آن مرد کی وظیفه داشت از محتسب تبریز و وامها کرده بود بر امید آن وظیفه و او را خبر نه از وفات او حاصل از هیچ زنده ای وام او گزارده نشد الا از محتسب متوفی گزارده شد چنانک گفته اند لیس من مات فاستراح بمیت انما المیت میت الاحیاء» است.