هر زمانی نور روح انگیز جان

شهر تبریزست و کوی گلستان

فر فردوسیست این پالیز را

شعشعه عرشیست این تبریز را

از فراز عرش بر تبریزیان

چون وثاق محتسب جست آن غریب

خلق گفتندش که بگذشت آن حبیب