کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 177

شد فنا هستش مخوان ای چشم شوخ

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 174

    خاک او را سرمه بین و سرمه دان

    #
  2. 175

    چون ز روی این زمین تابد شروق

    #
  3. 176

    من چرا بالا کنم رو در عیوق

    #
  4. 177

    شد فنا هستش مخوان ای چشم شوخ

    انتخاب‌شده
  5. 178

    در چنین جو خشک کی ماند کلوخ

    #
  6. 179

    پیش این خورشید کی تابد هلال

    #
  7. 180

    با چنان رستم چه باشد زور زال

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 177 از «بخش ۹۶ - باخبر شدن آن غریب از وفات آن محتسب و استغفار او از اعتماد بر مخلوق و تعویل بر عطای مخلوق و یاد نعمتهای حق کردنش و انابت به حق از جرم خود ثم الذین کفروا بربهم یعدلون» است.