کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 14

پس فرستادت به دکان بعید

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 11

    این ازینجا گوید آن خباز را

    #
  2. 12

    این عمر را نان فروش ای نانبا

    #
  3. 13

    چون شنید او هم عمر نان در کشید

    #
  4. 14

    پس فرستادت به دکان بعید

    انتخاب‌شده
  5. 15

    کین عمر را نان ده ای انباز من

    #
  6. 16

    راز یعنی فهم کن ز آواز من

    #
  7. 17

    او همت زان سو حواله می کند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 14 از «بخش ۹۷ - مثل دوبین هم چو آن غریب شهر کاش عمر نام کی از یک دکانش به سبب این به آن دکان دیگر حواله کرد و او فهم نکرد کی همه دکان یکیست درین معنی کی به عمر نان نفروشند هم اینجا تدارک کنم من غلط کردم نامم عمر نیست چون بدین دکان توبه و تدارک کنم نان یابم از همه دکان های این شهر و اگر بی تدارک هم چنین عمر نام باشم ازین دکان در گذرم محرومم و احولم و این دکان ها را از هم جدا دانسته ام» است.