کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 18

هین عمر آمد که تا بر نان زند

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 15

    کین عمر را نان ده ای انباز من

    #
  2. 16

    راز یعنی فهم کن ز آواز من

    #
  3. 17

    او همت زان سو حواله می کند

    #
  4. 18

    هین عمر آمد که تا بر نان زند

    انتخاب‌شده
  5. 19

    چون به یک دکان عمر بودی برو

    #
  6. 20

    در همه کاشان ز نان محروم شو

    #
  7. 21

    ور به یک دکان علی گفتی بگیر

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 18 از «بخش ۹۷ - مثل دوبین هم چو آن غریب شهر کاش عمر نام کی از یک دکانش به سبب این به آن دکان دیگر حواله کرد و او فهم نکرد کی همه دکان یکیست درین معنی کی به عمر نان نفروشند هم اینجا تدارک کنم من غلط کردم نامم عمر نیست چون بدین دکان توبه و تدارک کنم نان یابم از همه دکان های این شهر و اگر بی تدارک هم چنین عمر نام باشم ازین دکان در گذرم محرومم و احولم و این دکان ها را از هم جدا دانسته ام» است.