کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 47

آب خضرست این نه آب دام و دد

شاعرمولوی

اثربخش ۹۷ - مثل دوبین هم چو آن غریب شهر کاش عمر نام کی از یک دکانش به سبب این به آن دکان دیگر حواله کرد و او فهم نکرد کی همه دکان یکیست درین معنی کی به عمر نان نفروشند هم اینجا تدارک کنم من غلط کردم نامم عمر نیست چون بدین دکان توبه و تدارک کنم نان یابم از همه دکان های این شهر و اگر بی تدارک هم چنین عمر نام باشم ازین دکان در گذرم محرومم و احولم و این دکان ها را از هم جدا دانسته ام

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

44
بر یکی خر بار سنگ و مرمرست
#
45
بر همه جوها تو این حکمت مران
#
46
اندرین جو ماه بین عکسش مخوان
#
47
آب خضرست این نه آب دام و دد
انتخاب‌شده
48
هر چه اندر روی نماید حق بود
#
49
زین تگ جو ماه گوید من مهم
#
50
من نه عکسم هم حدیث و هم رهم
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 47 از «بخش ۹۷ - مثل دوبین هم چو آن غریب شهر کاش عمر نام کی از یک دکانش به سبب این به آن دکان دیگر حواله کرد و او فهم نکرد کی همه دکان یکیست درین معنی کی به عمر نان نفروشند هم اینجا تدارک کنم من غلط کردم نامم عمر نیست چون بدین دکان توبه و تدارک کنم نان یابم از همه دکان های این شهر و اگر بی تدارک هم چنین عمر نام باشم ازین دکان در گذرم محرومم و احولم و این دکان ها را از هم جدا دانسته ام» است.