کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 140

می رود در وقت اندوه و حزن

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 137

    کو همان جا که دل و اندیشه اش

    #
  2. 138

    دایم آن جا بد چو شیر و بیشه اش

    #
  3. 139

    کو همان جا که امید مرد و زن

    #
  4. 140

    می رود در وقت اندوه و حزن

    انتخاب‌شده
  5. 141

    کو همان جا که به وقت علتی

    #
  6. 142

    چشم پرد بر امید صحتی

    #
  7. 143

    آن طرف که بهر دفع زشتیی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 140 از «بخش ۹۸ - توزیع کردن پای مرد در جمله شهر تبریز و جمع شدن اندک چیز و رفتن آن غریب به تربت محتسب به زیارت و این قصه را بر سر گور او گفتن به طریق نوحه الی آخره» است.