کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 179

چوب در دست دروگر معتکف

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 176

    هیچ خالی نیست زین اثبات و محو

    #
  2. 177

    کوزه گر با کوزه باشد کارساز

    #
  3. 178

    کوزه از خود کی شود پهن و دراز

    #
  4. 179

    چوب در دست دروگر معتکف

    انتخاب‌شده
  5. 180

    ورنه چون گردد بریده و موتلف

    #
  6. 181

    جامه اندر دست خیاطی بود

    #
  7. 182

    ورنه از خود چون بدوزد یا درد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 179 از «بخش ۹۸ - توزیع کردن پای مرد در جمله شهر تبریز و جمع شدن اندک چیز و رفتن آن غریب به تربت محتسب به زیارت و این قصه را بر سر گور او گفتن به طریق نوحه الی آخره» است.