چشم بند از چشم روزی کی رود

ورنه از خود چون شود پر یا تهی

هر دمی پر می شوی تی می شوی

پس بدانک در کف صنع ویی

صنع از صانع چه سان شیدا شود

چشم داری تو به چشم خود نگر

منگر از چشم سفیهی بی خبر