ماه عرصه آسمان را در شبی

مرحب آن از برق و مه زاییده را

هم چو مه هم چون عطارد تیزرو

گوییی صرصر علف بودش نه جو

می برد اندر مسیر و مذهبی

چون به یک شب مه برید ابراج را

از چه منکر می شوی معراج را