کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 56

که نمی گنجی تو در شهر و فلا

شاعرمولوی

اثربخش ۱۰۲ - گفتن خواجه در خواب به آن پای مرد وجوه وام آن دوست را کی آمده بود و نشان دادن جای دفن آن سیم و پیغام کردن به وارثان کی البته آن را بسیار نبینند وهیچ باز نگیرند و اگر چه او هیچ از آن قبول نکند یا بعضی را قبول نکند هم آنجا بگذارند تا هر آنک خواهد برگیرد کی من با خدا نذرها کردم کی از آن سیم به من و به متعلقان من حبه ای باز نگردد الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

53
گفت مهمان در چه سوداهاستی
#
54
پای مردا مست و خوش بر خاستی
#
55
تا چه دیدی خواب دوش ای بوالعلا
#
56
که نمی گنجی تو در شهر و فلا
انتخاب‌شده
57
خواب دیده پیل تو هندوستان
#
58
که رمیدستی ز حلقه دوستان
#
59
گفت سوداناک خوابی دیده ام
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 56 از «بخش ۱۰۲ - گفتن خواجه در خواب به آن پای مرد وجوه وام آن دوست را کی آمده بود و نشان دادن جای دفن آن سیم و پیغام کردن به وارثان کی البته آن را بسیار نبینند وهیچ باز نگیرند و اگر چه او هیچ از آن قبول نکند یا بعضی را قبول نکند هم آنجا بگذارند تا هر آنک خواهد برگیرد کی من با خدا نذرها کردم کی از آن سیم به من و به متعلقان من حبه ای باز نگردد الی آخره» است.