کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 93

آهن و سنگ از برونش مظلمی

شاعرمولوی

اثربخش ۱۰۲ - گفتن خواجه در خواب به آن پای مرد وجوه وام آن دوست را کی آمده بود و نشان دادن جای دفن آن سیم و پیغام کردن به وارثان کی البته آن را بسیار نبینند وهیچ باز نگیرند و اگر چه او هیچ از آن قبول نکند یا بعضی را قبول نکند هم آنجا بگذارند تا هر آنک خواهد برگیرد کی من با خدا نذرها کردم کی از آن سیم به من و به متعلقان من حبه ای باز نگردد الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

90
زان غذا زاده زمین را میوه ای
#
91
درعدم پنهان شده موجودیی
#
92
در سرشت ساجدی مسجودیی
#
93
آهن و سنگ از برونش مظلمی
انتخاب‌شده
94
اندرون نوری و شمع عالمی
#
95
درج در خوفی هزاران آمنی
#
96
در سواد چشم چندان روشنی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 93 از «بخش ۱۰۲ - گفتن خواجه در خواب به آن پای مرد وجوه وام آن دوست را کی آمده بود و نشان دادن جای دفن آن سیم و پیغام کردن به وارثان کی البته آن را بسیار نبینند وهیچ باز نگیرند و اگر چه او هیچ از آن قبول نکند یا بعضی را قبول نکند هم آنجا بگذارند تا هر آنک خواهد برگیرد کی من با خدا نذرها کردم کی از آن سیم به من و به متعلقان من حبه ای باز نگردد الی آخره» است.