کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 17

قاطع الاسباب و لشکرهای مرگ

شاعرمولوی

اثربخش ۱۰۴ - بیان استمداد عارف از سرچشمه حیات ابدی و مستغنی شدن او از استمداد و اجتذاب از چشمه های آبهای بی وفا کی علامه ذالک التجافی عن دار الغرور کی آدمی چون بر مددهای آن چشمه ها اعتماد کند در طلب چشمه باقی دایم سست شود کاری ز درون جان تو می باید کز عاریه ها ترا دری نگشاید یک چشمه آب از درون خانه به زان جویی که آن ز بیرون آید

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

14
تا نباشد قلعه را زانها پناه
#
15
آن زمان یک چاه شوری از درون
#
16
به ز صد جیحون شیرین از برون
#
17
قاطع الاسباب و لشکرهای مرگ
انتخاب‌شده
18
هم چو دی آید به قطع شاخ و برگ
#
19
در جهان نبود مددشان از بهار
#
20
جز مگر در جان بهار روی یار
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «بخش ۱۰۴ - بیان استمداد عارف از سرچشمه حیات ابدی و مستغنی شدن او از استمداد و اجتذاب از چشمه های آبهای بی وفا کی علامه ذالک التجافی عن دار الغرور کی آدمی چون بر مددهای آن چشمه ها اعتماد کند در طلب چشمه باقی دایم سست شود کاری ز درون جان تو می باید کز عاریه ها ترا دری نگشاید یک چشمه آب از درون خانه به زان جویی که آن ز بیرون آید» است.