گویدش رو رو که بیزارم ز تو

چون قدم بنهاد در خندق فتاد

او به قاهاقاه خنده لب گشاد

هی بیا من طمعها دارم ز تو

تو نترسیدی ز عدل کردگار

من همی ترسم دو دست از من بدار

گفت حق خود او جدا شد از بهی