چونک یوسف سوی او می ننگرید

جمله تمثال و نگار و صورتست

هم چو آن حجره زلیخا پر صور

تا کند یوسف بناکامش نظر

خانه را پر نقش خود کرد آن مکید

تا به هر سو که نگرد آن خوش عذار

روی او را بیند او بی اختیار