در فرج جویی خرد سر تیز به

که فتید اندر شقاوت تا ابد

از خطر پرهیز آمد مفترض

بشنوید از من حدیث بی غرض

از کمین گاه بلا پرهیز به

گر نمی گفت این سخن را آن پدر

ور نمی فرمود زان قلعه حذر