کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 3

بر درخت گندم منهی زدند

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1

    این سخن پایان ندارد آن فریق

    #
  2. 2

    بر گرفتند از پی آن دز طریق

    #
  3. 3

    بر درخت گندم منهی زدند

    انتخاب‌شده
  4. 4

    از طویله مخلصان بیرون شدند

    #
  5. 5

    چون شدند از منع و نهیش گرم تر

    #
  6. 6

    سوی آن قلعه بر آوردند سر

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 3 از «بخش ۱۰۶ - رفتن پسران سلطان به حکم آنک الانسان حریص علی ما منع ما بندگی خویش نمودیم ولیکن خوی بد تو بنده ندانست خریدن به سوی آن قلعه ممنوع عنه آن همه وصیت ها و اندرزهای پدر را زیر پا نهادند تا در چاه بلا افتادند و می گفتند ایشان را نفوس لوامه الم یاتکم نذیر ایشان می گفتند گریان و پشیمان لوکنا نسمع او نعقل ماکنا فی اصحاب السعیر» است.