کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 3

داد بسیار و عطای بی شمار

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1

    در بخارا خوی آن خواجیم اجل

    #
  2. 2

    بود با خواهندگان حسن عمل

    #
  3. 3

    داد بسیار و عطای بی شمار

    انتخاب‌شده
  4. 4

    تا به شب بودی ز جودش زر نثار

    #
  5. 5

    زر به کاغذپاره ها پیچیده بود

    #
  6. 6

    تا وجودش بود می افشاند جود

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 3 از «بخش ۱۰۸ - حکایت صدر جهان بخارا کی هر سایلی کی به زبان بخواستی از صدقه عام بی دریغ او محروم شدی و آن دانشمند درویش به فراموشی و فرط حرص و تعجیل به زبان بخواست در موکب صدر جهان از وی رو بگردانید و او هر روز حیله نو ساختی و خود را گاه زن کردی زیر چادر وگاه نابینا کردی و چشم و روی خود بسته به فراستش بشناختی الی آخره» است.