کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 47

دیدش و بشناختش چیزی نداد

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 44

    ناکس اندر صف قوم مبتلا

    #
  2. 45

    تخته ها بر ساق بست از چپ و راست

    #
  3. 46

    تا گمان آید که او اشکسته پاست

    #
  4. 47

    دیدش و بشناختش چیزی نداد

    انتخاب‌شده
  5. 48

    روز دیگر رو بپوشید از لباد

    #
  6. 49

    هم بدانستش ندادش آن عزیز

    #
  7. 50

    از گناه و جرم گفتن هیچ چیز

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 47 از «بخش ۱۰۸ - حکایت صدر جهان بخارا کی هر سایلی کی به زبان بخواستی از صدقه عام بی دریغ او محروم شدی و آن دانشمند درویش به فراموشی و فرط حرص و تعجیل به زبان بخواست در موکب صدر جهان از وی رو بگردانید و او هر روز حیله نو ساختی و خود را گاه زن کردی زیر چادر وگاه نابینا کردی و چشم و روی خود بسته به فراستش بشناختی الی آخره» است.