کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 57

رفت او پیش کفن خواهی پگاه

شاعرمولوی

اثربخش ۱۰۸ - حکایت صدر جهان بخارا کی هر سایلی کی به زبان بخواستی از صدقه عام بی دریغ او محروم شدی و آن دانشمند درویش به فراموشی و فرط حرص و تعجیل به زبان بخواست در موکب صدر جهان از وی رو بگردانید و او هر روز حیله نو ساختی و خود را گاه زن کردی زیر چادر وگاه نابینا کردی و چشم و روی خود بسته به فراستش بشناختی الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

54
سر فرو افکند و پنهان کرد دست
#
55
هم شناسیدش ندادش صدقه ای
#
56
در دلش آمد ز حرمان حرقه ای
#
57
رفت او پیش کفن خواهی پگاه
انتخاب‌شده
58
که بپیچم در نمد نه پیش راه
#
59
هیچ مگشا لب نشین و می نگر
#
60
تا کند صدر جهان اینجا گذر
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 57 از «بخش ۱۰۸ - حکایت صدر جهان بخارا کی هر سایلی کی به زبان بخواستی از صدقه عام بی دریغ او محروم شدی و آن دانشمند درویش به فراموشی و فرط حرص و تعجیل به زبان بخواست در موکب صدر جهان از وی رو بگردانید و او هر روز حیله نو ساختی و خود را گاه زن کردی زیر چادر وگاه نابینا کردی و چشم و روی خود بسته به فراستش بشناختی الی آخره» است.