زانک صبر آمد چراغ و نور صدر

ما سپاه خویش را هی هی کنان

که به پیش آیید قاهر چون سنان

جمله عالم را نشان داده به صبر

نوبت ما شد چه خیره سر شدیم

چون زنان زشت در چادر شدیم

ای دلی که جمله را کردی تو گرم