گرم کن خود را و از خود دار شرم

نوبت ما شد چه خیره سر شدیم

چون زنان زشت در چادر شدیم

ای دلی که جمله را کردی تو گرم

ای زبان که جمله را ناصح بدی

نوبت تو گشت از چه تن زدی

ای خرد کو پند شکرخای تو