کانچ با او تو کنی ای معتمد

که مکن ای شوی زن را بد گسیل

آن شب گردک نه ینگا دست او

خوش امانت داد اندر دست تو

از بد و نیکی خدا با تو کند

حاصل این جا این فقیه از بی خودی

نه عفیفی ماندش و نه زاهدی