کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 117

زان خورانم بندگان را از طعام

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 114

    کی دهم در خورد یار و خویش و توش

    #
  2. 115

    زان خورانم من غلامان را که من

    #
  3. 116

    می خورم بر خوان خاص خویشتن

    #
  4. 117

    زان خورانم بندگان را از طعام

    انتخاب‌شده
  5. 118

    که خورم من خود ز پخته یا ز خام

    #
  6. 119

    من چو پوشم از خز و اطلس لباس

    #
  7. 120

    زان بپوشانم حشم را نه پلاس

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 117 از «بخش ۱۱۳ - ذکر آن پادشاه که آن دانشمند را به اکراه در مجلس آورد و بنشاند ساقی شراب بر دانشمند عرضه کرد ساغر پیش او داشت رو بگردانید و ترشی و تندی آغاز کرد شاه ساقی را گفت کی هین در طبعش آر ساقی چندی بر سرش کوفت و شرابش در خورد داد الی آخره» است.