کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 74

چون بود مکر بشر کو مهترست

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 71

    تا بیاید زاغ غافل سوی آن

    #
  2. 72

    پای او گیرد به مکر آن مکردان

    #
  3. 73

    صدهزاران مکر در حیوان چو هست

    #
  4. 74

    چون بود مکر بشر کو مهترست

    انتخاب‌شده
  5. 75

    مصحفی در کف چو زین العابدین

    #
  6. 76

    خنجری پر قهر اندر آستین

    #
  7. 77

    گویدت خندان کای مولای من

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 74 از «بخش ۱۱۶ - بعد مکث ایشان متواری در بلاد چین در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر بی صبر شدن آن بزرگین کی من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه کنم اما قدمی تنیلنی مقصودی او القی راسی کفادی ثم یا پای رساندم به مقصود و مراد یا سر بنهم هم چو دل از دست آن جا و نصیحت برادران او را سود ناداشتن یا عاذل العاشقین دع فه اضلها الله کیف ترشدها الی آخره» است.