کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 116

تا ز نرتع نلعب افتی در چهی

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 113

    می گریزی از جفاهای پدر

    #
  2. 114

    در میان لوطیان و شور و شر

    #
  3. 115

    می گریزی هم چو یوسف ز اندهی

    #
  4. 116

    تا ز نرتع نلعب افتی در چهی

    انتخاب‌شده
  5. 117

    در چه افتی زین تفرج هم چو او

    #
  6. 118

    مر ترا لیک آن عنایت یار کو

    #
  7. 119

    گر نبودی آن به دستوری پدر

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 116 از «بخش ۱۱۶ - بعد مکث ایشان متواری در بلاد چین در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر بی صبر شدن آن بزرگین کی من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه کنم اما قدمی تنیلنی مقصودی او القی راسی کفادی ثم یا پای رساندم به مقصود و مراد یا سر بنهم هم چو دل از دست آن جا و نصیحت برادران او را سود ناداشتن یا عاذل العاشقین دع فه اضلها الله کیف ترشدها الی آخره» است.