کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 120

برنیاوردی ز چه تا حشر سر

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 117

    در چه افتی زین تفرج هم چو او

    #
  2. 118

    مر ترا لیک آن عنایت یار کو

    #
  3. 119

    گر نبودی آن به دستوری پدر

    #
  4. 120

    برنیاوردی ز چه تا حشر سر

    انتخاب‌شده
  5. 121

    آن پدر بهر دل او اذن داد

    #
  6. 122

    گفت چون اینست میلت خیر باد

    #
  7. 123

    هر ضریری کز مسیحی سر کشد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 120 از «بخش ۱۱۶ - بعد مکث ایشان متواری در بلاد چین در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر بی صبر شدن آن بزرگین کی من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه کنم اما قدمی تنیلنی مقصودی او القی راسی کفادی ثم یا پای رساندم به مقصود و مراد یا سر بنهم هم چو دل از دست آن جا و نصیحت برادران او را سود ناداشتن یا عاذل العاشقین دع فه اضلها الله کیف ترشدها الی آخره» است.