کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 125

قابل ضو بود اگر چه کور بود

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 122

    گفت چون اینست میلت خیر باد

    #
  2. 123

    هر ضریری کز مسیحی سر کشد

    #
  3. 124

    او جهودانه بماند از رشد

    #
  4. 125

    قابل ضو بود اگر چه کور بود

    انتخاب‌شده
  5. 126

    شد ازین اعراض او کور و کبود

    #
  6. 127

    گویدش عیسی بزن در من دو دست

    #
  7. 128

    ای عمی کحل عزیزی با منست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 125 از «بخش ۱۱۶ - بعد مکث ایشان متواری در بلاد چین در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر بی صبر شدن آن بزرگین کی من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه کنم اما قدمی تنیلنی مقصودی او القی راسی کفادی ثم یا پای رساندم به مقصود و مراد یا سر بنهم هم چو دل از دست آن جا و نصیحت برادران او را سود ناداشتن یا عاذل العاشقین دع فه اضلها الله کیف ترشدها الی آخره» است.