کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 142

پیر جویم پیر جویم پیر پیر

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 139

    شرط تسلیم است نه کار دراز

    #
  2. 140

    سود نبود در ضلالت ترک تاز

    #
  3. 141

    من نجویم زین سپس راه اثیر

    #
  4. 142

    پیر جویم پیر جویم پیر پیر

    انتخاب‌شده
  5. 143

    پیر باشد نردبان آسمان

    #
  6. 144

    تیر پران از که گردد از کمان

    #
  7. 145

    نه ز ابراهیم نمرود گران

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 142 از «بخش ۱۱۶ - بعد مکث ایشان متواری در بلاد چین در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر بی صبر شدن آن بزرگین کی من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه کنم اما قدمی تنیلنی مقصودی او القی راسی کفادی ثم یا پای رساندم به مقصود و مراد یا سر بنهم هم چو دل از دست آن جا و نصیحت برادران او را سود ناداشتن یا عاذل العاشقین دع فه اضلها الله کیف ترشدها الی آخره» است.