بر مقام صبر عشق آتش نشاند

سینه پر آتش مرا چون منقل است

کشت کامل گشت وقت منجل است

صدر را صبری بد اکنون آن نماد

صبر من مرد آن شبی که عشق زاد

درگذشت او حاضران را عمر باد

ای محدث از خطاب و از خطوب