کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 233

گوش کان نبود سزای راز او

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 230

    آن بریده به به شمشیر و ضراب

    #
  2. 231

    دیده کو نبود ز وصلش در فره

    #
  3. 232

    آن چنان دیده سپید کور به

    #
  4. 233

    گوش کان نبود سزای راز او

    انتخاب‌شده
  5. 234

    بر کنش که نبود آن بر سر نکو

    #
  6. 235

    اندر آن دستی که نبود آن نصاب

    #
  7. 236

    آن شکسته به به ساطور قصاب

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 233 از «بخش ۱۱۶ - بعد مکث ایشان متواری در بلاد چین در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر بی صبر شدن آن بزرگین کی من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه کنم اما قدمی تنیلنی مقصودی او القی راسی کفادی ثم یا پای رساندم به مقصود و مراد یا سر بنهم هم چو دل از دست آن جا و نصیحت برادران او را سود ناداشتن یا عاذل العاشقین دع فه اضلها الله کیف ترشدها الی آخره» است.