کی کنم من از معیت فهم راز

که بدانم که نمی بایست جست

آن معیت کی رود در گوش من

تا نگردم گرد دوران زمن

جز که از بعد سفرهای دراز

حق معیت گفت و دل را مهر کرد

تا که عکس آید به گوش دل نه طرد